anlamlı farkp < .05

Ölçek rehberi

Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri (ECR)

Tezinde nasıl kullanılır?

Bu yazı sıfırdan başlıyor. İstatistik bilmene gerek yok.

Bu ölçek neyi ölçüyor?

Yetişkin bağlanmasını iki sürekli boyutta ölçüyor:

  • Bağlanma kaygısı: terk edilme korkusu, partnerin sevgisinden emin olamama, onay ihtiyacı.
  • Bağlanma kaçınması: yakınlıktan rahatsızlık, duygusal mesafe koyma, bağımsızlığa aşırı değer verme.

Herkes bu iki eksende bir yerde durur. Düşük kaygı + düşük kaçınma genelde “güvenli” olarak yorumlanır; ama ölçek sana bir etiket değil, iki puan verir.

Son iki yılda 66 tezde kullanılmış (57 yüksek lisans, 9 doktora). En sık birlikte kullanıldığı ölçek İlişki Doyumu Ölçeği (6 tez).

Ölçeği henüz seçmediysen önce şuraya bak: bağlanma ölçekleri arasından hangisini seçmelisin — ECR ile Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri arasındaki fark orada.

Bu ölçekle ne yapılıyor?

En sık yapılan analiz aracı (mediation) analizi (40 tez) — “bağlanma boyutu, X üzerinden Y’yi mi etkiliyor” sorusu. Ardından korelasyon (34 tez) ve t-testi (20 tez) geliyor.

Aracı analizinin bu kadar öne çıkması bir ipucu: bağlanma boyutlarını sürekli değişken olarak kullanmak bu ölçeğin doğal kullanım biçimi. Boyutları koruduğunda regresyon, aracı ve düzenleyici analizlere doğrudan girebiliyorsun.

İki boyutu birleştirme, kategoriye de bölme

Öğrencilerin en sık iki hatası var:

1. İki boyutu toplayıp tek “güvensiz bağlanma” puanı yapmak. Kaygı ve kaçınma farklı örüntüler. Yüksek kaygı + düşük kaçınma (saplantılı), düşük kaygı + yüksek kaçınma (kayıtsız), ikisi de yüksek (korkulu) — bunlar farklı deneyimler. Topladığında bu bilgiyi siliyorsun.

2. Boyutları ortadan kesip dört kategoriye ayırmak. Medyan ya da ortalamadan bölmek keyfi bir eşik. Ölçek kategorik değil; onu kategorikmiş gibi kullanmak hem güç kaybettirir hem “bu kişi güvenli mi kaygılı mı” sorusuna sahte bir kesinlik verir. Kategori gerçekten gerekiyorsa (ör. klinik bir gruplama) kullandığın yöntemi ve eşiği açıkça yaz.

Ne yapmalı: iki boyutu ayrı ayrı, sürekli değişken olarak analiz et. “Bağlanma kaygısı arttıkça şu azalıyor; bağlanma kaçınması bu ilişkide anlamlı değil” gibi cümleler hem daha doğru hem daha bilgilendirici.

Kaç kişiye uygulamalıyım?

Örneklemini özetinde yazan 55 tezin ortancası 380 kişi. Bu ölçek genelde aracı ve düzenleyici modellerde kullanıldığı için örneklem ihtiyacı da o modellerin gereğine göre belirleniyor — çok sayıda dolaylı yol test edeceksen daha fazla kişi gerekir.

Kaç kişi gerektiğini baştan anlattık — sayıyı ölçek değil, kuracağın model belirliyor.

İzin ve etik kurul

ECR’nin Türkçede birden fazla uyarlaması var (ECR ve ECR-R ayrı ekipler tarafından çevrildi). Hangi sürümü kullanacaksan onu uyarlayan akademisyene yaz. Yanlış kişiden izin almak bu ölçekte sık görülüyor.

Sık yapılan hata

Boyutlarla ölçüp kategori diliyle yazmak. ECR uygulayıp sonra “kaçınan bağlanan katılımcılar” diye gruplardan söz etmek — o grupları nasıl oluşturduğunu göstermeden — savunulamıyor. Ölçtüğün şey iki boyutsa, yazdığın da iki boyut olmalı.

Jüri ne sorar?

“İki boyutu neden ayrı analiz ettin / neden birleştirdin?”

Ayrı analiz ettiysen bu doğru tercih; kısaca gerekçelendir. Tek puana indirdiysen bunun neden yapıldığını ve neyi kaybettirdiğini açıklaman gerekiyor.

“Bağlanma stillerini nasıl belirledin?”

Kategori kullandıysan bu soru kesin gelir. Eşiği nereden aldığını ve o eşiğin senin örnekleminde ne anlama geldiğini açıklaman gerekiyor.

“Hangi ECR sürümünü kullandın?”

ECR / ECR-R / kısa form — hangisi, kimin uyarlaması. Bunu bilmek ve yöntem bölümünde yazmış olmak gerekiyor.

Boyutlarla mı ilerlesem, kategoriye mi ayırsam?

Bu karar analizin tamamını değiştiriyor. İstersen analizi biz yapalım, sen savunmada anlat.

Nasıl çalışıyoruz →